http://kittiphum.in.th/tags/%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%88/Recent content in กำลังใจ on KITTIPHUMHugo -- gohugo.ioth-THThu, 13 Mar 2014 11:12:00 +0000http://kittiphum.in.th/posts/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%9C%E0%B8%9B%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5/Thu, 13 Mar 2014 11:12:00 +0000http://kittiphum.in.th/posts/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%9C%E0%B8%9B%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5/<p>สมัยเมื่อหลายปีก่อนผมเองก็เคยเป็นผู้ป่วยที่ต้องนอน รพ. นานๆก็เดือนครึ่ง วันนี้หลังจากได้อ่านเพจของหมอหมี ที่ได้เล่าเรื่องราวของ<a class="link" href="https://www.facebook.com/darksidesurgeon/photos/a.463625773706066.1073741826.458827710852539/584697448265564/?type=1&amp;stream_ref=10" target="_blank" rel="noopener" >คุณส้ม</a>พออ่านจบก็เกือบน้ำตาซึม แล้วก็เจอ ความคิดเห็นนึง</p> <p><a class="link" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicPFIi6OaTR-mSBfjGp-H39KW2k9JcF3vXRltiEGvFcsPA5UHtlpwV8Qd6Ya75qhul7mL4gr4d99yNN1maXveSqxyq94RxR-01zHVmMwL2Nf0H-JE1y7kHklE1Nm1cQKGNv7KxNTlAmKSi/s1600/2014-03-13&#43;17-59-30.png" target="_blank" rel="noopener" ><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicPFIi6OaTR-mSBfjGp-H39KW2k9JcF3vXRltiEGvFcsPA5UHtlpwV8Qd6Ya75qhul7mL4gr4d99yNN1maXveSqxyq94RxR-01zHVmMwL2Nf0H-JE1y7kHklE1Nm1cQKGNv7KxNTlAmKSi/s1600/2014-03-13&#43;17-59-30.png" alt="" loading="lazy"></a></p> <p>คือเมื่อก่อนเราก็เคยคิดแบบนี้เลย อยากแรกคือเบื่อมาก วันๆคือนอนอย่างเดียว และคิดมาก บางทีร้องให้ แต่มองไปรอบๆข้าง พอดีนอนห้องรวมได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง บางคนหนักกว่าเราอีกปัญหาของเรานี่กลายเป็นเรื่องเล็กๆเลย</p> <p>ก็เลยกลับมาคิดว่า ในปัจจุบันมีการเยียวยาจิตใจ ผู้ป่วยบ้างหรือเปล่านะ เช่น คนที่ป่วยต้องนอนนานๆอยู่ รพ เกิน 1 เดือนขึ้นไปอยากแรกคือ หดหู่ใจแน่นอน แล้วคนพวกนี้ มีเพื่อน ที่เป็นแบบเดียวกันมั๊ย อย่างน้อยคนที่เป็นแบบเดียวกับเรา คุยกันให้กำลังใจกันน่าดีกว่าหรือมีช่องทาง การติดต่อพูดคุยมั๊ย เพื่อที่ผู้ป่วยจะไม่รู้สึกว่าตัวเองโดเดียวอยู่บนโลกนี้คนเดียว แบบนี้มันน่าจะมีใครสักคนที่ริเริ่ม</p> <p>สำหรับท่านที่แวะผ่านมานี้ ไม่ว่าท่านจะเป็นผู้ป่วยเอง หรือ มีญาติ พี่น้อง เพื่อนที่ป่วย นอนโรงพยาบาลผมขอบอกจากใจเลยว่า หมั่นไปพบ หมั่นพูดคุย กับเขาบ้างนะครับ ผู้ป่วยนอกจากหมอ นอกจากยาที่ดีแล้ว กำลังใจมีส่วนมากๆครับ แค่คุณพูดกับเขาว่าเป็นยังไงบ้าง กับข้าวอร่อยมั๊ย สู้ๆนะ แค่นี้ก็ดีสุดๆแล้วครับ</p>