วันนี้ หมอกระดูกได้นัดอีกรอบ เมื่อครั้งที่แล้วหมอได้คุยว่า ถ้าเราอยากจะนั่งรถเข็นได้สบายกว่าเก่าสามารถผ่าเผื่อดัดกระดูกได้นะ หมอแค่เปรยๆไว้ รอบนี้เรากลับมาคิดอีกครั้งว่าถึงจะผ่าไปมันก็ช่วยอะไรได่ไม่มาก สู้เราเองนั้นผ่าเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมไปเลยดีกว่า เพราะไม่ช้าก็เร็วเราเองนั้นก็ต้องได้ผ่าใส่อยู่ดี และเราเองอยากจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้เมื่อก่อนเราลังเลมากๆเพราะกลัวมาก อย่างน้อยเราก็จะเดินได้เอง และเราสามารถทำอะไรได้มากกว่า ปัจจุบัน แรกๆก็กลัว ในที่สุดก็คุยกับหมอ หมอได้นัดวันผ่า คือ 19 มิถุนายน นี้ แต่ต้องคุยกับหมออายุรกรรม กับ หมอดมยา ก่อน เรากลัวที่สุดตอนนี้คือการเจาะคอ เพราะคอเรานั้นไม่เหมือนกับคนอื่น แต่ถึงยังไงเราก็จะทำ หมอบอกว่าการใช้งานมันแค่ 5 ปีเองนะ ถึงผ่าแล้วเรามีความสุข แค่ 5 ปีเราก็พร้อมที่จะผ่า ยังดีกว่าลังเลเวลา แล้วจะต้องมาเสียดายในวันที่สายเกินแก้ ไม่อยากเสียดาย เราจะดูปัจจุบันเป็นหลัก ไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าของเราจะเป็นยังไง เราจะขออยู่กับปัจจุบันนี้แทนละกัน ถ้ามันผ่าแล้วดี เราก็พร้อมที่จะเสี่ยงที่จะทำมัน นี่คือการตัดสินใจของเรา
